Eenglish-tests.com
B2

Nawyki w teraźniejszości i przeszłości

Present Simple i used to to podstawowe sposoby mówienia o nawykach, ale angielski ma ich znacznie więcej. Możemy użyć will, aby opisać typowe zachowanie (She'll sit there for hours), be always + -ing, aby narzekać na irytujące przyzwyczajenia (He's always losing his keys), tend to, aby mówić o ogólnych skłonnościach (I tend to wake up early), i keep + -ing dla rzeczy, które dzieją się wciąż od nowa (I keep forgetting her name). W przeszłości mamy used to, would, was always + -ing oraz akcentowane would, które wyraża krytykę. W tej lekcji dowiesz się, co każda z tych form dodaje do znaczenia, jak brzmi — neutralnie, z irytacją czy z czułością — i jakich błędów unikać.

1Mówienie o nawykach: ogólny obraz

Najpierw krótka powtórka: neutralnym sposobem opisania obecnego nawyku jest Present Simple, często z przysłówkiem częstotliwości (I usually cycle to work). Na poziomie B2 dodajemy formy, które mówią więcej niż same fakty: czy zachowanie jest typowe dla danej osoby, czy nas irytuje, czy jest tylko ogólną skłonnością. Dzięki wyborowi właściwej formy możesz pokazać swój stosunek do sprawy bez mówienia „to mnie denerwuje” albo „to takie typowe dla niego”.

FormaCo dodajePrzykład
Present Simpleneutralny faktHe checks his emails every hour.
will + forma podstawowatypowe, przewidywalne zachowanieHe'll check his emails every hour.
be always + -ingczęsto irytujące, dzieje się „za często”He's always checking his emails!
tend to + forma podstawowaogólna skłonność, łagodniejHe tends to check his emails a lot.
keep (on) + -ingpowtarza się wciąż od nowaHe keeps checking his emails.

Przeszłość

FormaCo dodajePrzykład
Past Simpleneutralny faktMy dad sang in the car.
used to + forma podstawowadawny nawyk lub stan, teraz nieprawdziwyMy dad used to sing in the car.
would + forma podstawowapowtarzające się dawne czynności we wspomnieniachMy dad would sing in the car.
was always + -ingirytujący (albo zabawny) dawny nawykMy dad was always singing in the car.
akcentowane WOULDkrytyka: typowe dla tej osobyOf course he sang. He WOULD!

2Will dla typowego zachowania

subject + will ('ll) + base verb = this is what usually / typically happens

Will nie służy tylko do mówienia o przyszłości. Używamy go też do opisu charakterystycznego zachowania: rzeczy, które ludzie (albo zwierzęta czy maszyny) zwykle robią, tak że można je przewidzieć. Często tworzy obraz danej osoby: She'll sit there for hours znaczy „to coś, co ona ma w zwyczaju robić” (po polsku: „potrafi tak siedzieć godzinami”). Jest bardzo częste z wyrażeniami takimi jak for hours, sometimes, often, if…, whenever…. W mowie normalna jest forma skrócona 'll.

  • ✓

    My grandma will sit in the garden for hours, just reading.

  • ✓

    If you give him a problem, Tariq will always find a clever solution.

  • ✓

    Our dog'll bark at anyone who walks past the window.

  • ✓

    Sometimes a student will ask a question that the teacher can't answer.

  • ✓

    A cat will usually land on its feet.

Porównaj to z Present Simple. She sits in the garden every afternoon to zwykły fakt o jej codziennym rozkładzie dnia. She'll sit in the garden for hours opisuje jej charakter: tworzy obraz i często brzmi ciepło, z rozbawieniem albo z lekkim zdziwieniem.

3Won't i akcentowane will

Forma przecząca won't często znaczy „odmawia” — i to wciąż od nowa. Działa to w odniesieniu do ludzi i, co zaskakujące, do rzeczy: drzwi, samochodu, komputera.

  • ✓

    My little brother won't eat anything green.

  • ✓

    The car won't start. I think the battery is flat.

  • ✓

    This window won't open — it's stuck.

  • ✓

    She won't listen to anyone's advice.

Gdy will jest akcentowane i nieskrócone (mówimy WILL, nigdy 'll), krytykuje nawyk, który nas irytuje. Mówiący daje do zrozumienia: „on robi to cały czas, chociaż wie, że mnie to denerwuje”.

  • ✓

    He WILL leave his wet towels on the bathroom floor!

  • ✓

    She WILL keep interrupting when I'm on the phone.

  • ✓

    If you WILL stay up so late, of course you're tired in the morning.

    = jeśli upierasz się, żeby siedzieć do późna

4Always, forever, constantly + -ing: irytujące nawyki

subject + am / is / are + always / forever / constantly + -ing

Present Continuous z always, forever, constantly lub continually opisuje nawyk, który pojawia się „za często” — zwykle taki, który irytuje mówiącego (po polsku: „ciągle”, „wiecznie”, „bez przerwy”). Forma ciągła sprawia, że czynność wydaje się trwać bez końca. Porównaj to z always + Present Simple, które jest tylko neutralnym faktem o częstotliwości.

always + Present Simple (neutralnie)be always + -ing (z irytacją)
He always loses at chess.He's always losing his keys!
She always phones her mum on Sundays.She's forever phoning me at midnight.
They always ask a question at the end.They're constantly asking for more money.
  • ✓

    You're always leaving the lights on in the kitchen.

  • ✓

    My flatmate is forever borrowing my charger without asking.

  • ✓

    Our neighbours are constantly complaining about the noise.

  • ✓

    My grandad is always telling jokes — everyone loves him.

    Czasem nastawienie jest czułe, a nie zirytowane.

Szyk wyrazów: przysłówek stoi między be a formą -ing. W mowie przysłówek jest zwykle akcentowany: She's ALWAYS borrowing my things.

5Tend to i have a tendency to

subject + tend to + base verb / subject + have a tendency to + base verb

Tend to opisuje to, co zwykle się dzieje lub jest ogólnie prawdą, ale jest łagodniejsze i mniej kategoryczne niż Present Simple (po polsku: „zwykle”, „mieć skłonność do”). Bardzo się przydaje, gdy chcesz uogólniać w grzeczny sposób, na przykład o grupach ludzi, albo gdy mówisz o własnych nawykach i nie chcesz brzmieć zbyt stanowczo. To zwykły czasownik, więc się odmienia: I tend to, she tends to, we tended to (przeszłość).

  • ✓

    I tend to wake up early, even at the weekend.

  • ✓

    British people tend to talk about the weather a lot.

  • ✓

    Prices tend to go up before Christmas.

  • ✓

    As a child, I tended to be quite shy with new people.

Istnieją dwie formy przeczące. Don't tend to jest częstsze w mowie; tend not to jest nieco bardziej formalne. Obie są poprawne.

PrzeczeniePrzykład
don't / doesn't tend toI don't tend to eat breakfast during the week.
tend not toYoung children tend not to notice small changes.
PytanieDo you tend to work late?

Have a tendency to znaczy to samo, ale jest bardziej formalne i często używa się go w odniesieniu do słabości lub problemów: He has a tendency to talk too fast when he's nervous. This old laptop has a tendency to overheat.

6Keep (on) + -ing: wciąż od nowa

subject + keep / keep on + -ing

Keep + -ing znaczy, że coś się powtarza albo trwa nadal. Często sugeruje, że mówiący jest zirytowany lub zdziwiony albo że ktoś nie może tego powstrzymać: I keep forgetting her name (to zdarza mi się wciąż od nowa, a wcale tego nie chcę; po polsku „ciągle zapominam”). Keep on + -ing znaczy to samo, ale brzmi nieco mocniej i bardziej emocjonalnie. Keep jest zwykłym czasownikiem, więc występuje we wszystkich czasach: kept, has kept, will keep.

  • ✓

    I keep making the same mistake in my essays.

  • ✓

    Why do you keep looking at your watch?

  • ✓

    The printer keeps jamming. Can someone have a look at it?

  • ✓

    He kept on asking me the same question, so in the end I told him.

  • ✓

    My phone kept ringing all through the meeting.

7Dawne nawyki: used to i would (przypomnienie)

Used to i would poznałeś na poziomie B1, więc tu tylko krótkie przypomnienie. Used to + forma podstawowa służy do mówienia o dawnych nawykach i stanach, które teraz nie są prawdziwe: I used to live in Kyiv. Would + forma podstawowa służy do mówienia o powtarzających się dawnych czynnościach, zwłaszcza w opowieściach i wspomnieniach — nigdy o stanach: Every summer we would go to the seaside. ✗ I would have a dog → ✓ I used to have a dog.

Na poziomie B2 zwróć uwagę, że would działa jak will, tylko w przeszłości. Tak jak will opisuje typowe obecne zachowanie (She'll sit there for hours), would opisuje typowe zachowanie w przeszłości, często w ciepły, nostalgiczny sposób. Zwykle najpierw potrzebne są ramy czasowe — used to albo wyrażenie takie jak when I was a child — a potem opowieść toczy się dalej z would.

Teraźniejszość: willPrzeszłość: would
Grandma will sit in the garden for hours.Grandma would sit in the garden for hours.
Our dog will bark at the postman.Our old dog would bark at the postman.
He won't eat vegetables.As a child, he wouldn't eat vegetables.
  • ✓

    When I was little, we used to spend weekends at the lake. My dad would get up at dawn to go fishing, and my sister and I would build dams in the stream.

  • ✓

    At university, Chen wouldn't go to bed before two in the morning.

8Was always + -ing i kept + -ing: irytujące dawne nawyki

subject + was / were + always / forever / constantly + -ing

Aby ponarzekać na nawyk z przeszłości, używamy tej samej konstrukcji co w teraźniejszości, ale w Past Continuous: was / were + always (forever, constantly) + -ing. Kept (on) + -ing to inny częsty sposób, aby powiedzieć, że coś działo się wciąż od nowa.

  • ✓

    My older brother was always borrowing my clothes without asking.

  • ✓

    Our old car was forever breaking down on the motorway.

  • ✓

    In my first job, my manager was constantly changing the deadlines.

  • ✓

    The neighbours' dog kept on barking all night.

  • ✓

    I kept getting lost in the new building during my first week.

Neutralny dawny nawykIrytujący dawny nawyk
My sister used to borrow my clothes.My sister was always borrowing my clothes!
The bus was often late.The bus was forever running late.
He would interrupt me.He kept interrupting me.

9Akcentowane would: „He WOULD say that!”

Gdy would jest akcentowane (i nigdy nie skracane do 'd), krytykuje kogoś za zrobienie czegoś, co jest dla tej osoby typowe. Znaczy: dokładnie tego się po nim spodziewałem, to takie typowe (po polsku: „No jasne, że tak powiedział!”, „Cały on!”). Często pojawia się w krótkich odpowiedziach i może dotyczyć jednej czynności, nie tylko nawyku — bo mówiący widzi tę czynność jako część charakteru danej osoby.

  • ✓

    Ben says the referee was unfair. — Well, he WOULD say that, wouldn't he? His team lost.

  • ✓

    Lena forgot my birthday again. — She WOULD! She forgets everyone's.

  • ✓

    It WOULD rain on the day of our picnic!

    Rzeczy też mogą być „typowe”: oczywiście, że padało — takie już mamy szczęście.

Teraźniejszość (akcentowane will)Przeszłość (akcentowane would)
He WILL leave the door open!He WOULD leave the door open, wouldn't he?
She WILL keep phoning me.She WOULD keep phoning me, even at work.

10Wybór właściwej formy

Większość tych form jest gramatycznie możliwa w tym samym zdaniu, więc wybór zależy od tego, co chcesz powiedzieć. Zadaj sobie pytania: Czy to zwykły fakt? Czy to typowe dla tej osoby? Czy mnie to irytuje? Czy ostrożnie uogólniam? Czy to wciąż jest prawda?

Co chcesz powiedziećTeraźniejszośćPrzeszłość
Tylko faktShe reads before bed.She read / used to read before bed.
To dla niej typoweShe'll read for hours.She would read for hours.
To mnie irytujeShe's always reading at the table!She was always reading at the table!
Dzieje się wciąż od nowaShe keeps reading my messages.She kept reading my messages.
Ostrożne uogólnienieShe tends to read before bed.She tended to read before bed.
Krytyka: takie typowe!She WILL read my messages!She WOULD read my messages!

11Typowe błędy

Nawyki w teraźniejszości i przeszłości: testy

Testy są po angielsku — w ten sposób ćwiczysz angielski.

GameFix the mistake: Present and past habitsFind the mistake in each sentence and choose the right word.Play →

Ta lekcja była przydatna? Udostępnij ją znajomemu lub swojej klasie.